همراه اول و آخر

عاشقانه هایی برای خدا

همراه اول و آخر

عاشقانه هایی برای خدا

همراه اول و آخر

خدایا قضا شده ام!

دوباره بخوان مرا ...

یادم داده اند بر غم هایت صابر باش، اما تو یادم داده ای بر غم هایت شاکر باش ...

"اللهم لک الحمد حمدالشاکرین لک علی مُصابهم"

آخرین مطالب
مطالب پربحث‌تر
نویسندگان

۱ مطلب با کلمه‌ی کلیدی «زولبیا بامیه» ثبت شده است

  • ۱۰
  • ۰


مثل هر سال، امسال هم خدا یه ماهی رو میزبانمونه. یه مهمونی بزرگ و دوست داشتنی. همه هم دعوتیم و کارت دعوت هامون هم فرستاده شده به سمت قلبمون.

یه ماه قراره همه چیزمون بوی خدا بده.

زبونمون، چشم هامون، دست هامون، پاها مون، رفتار هامون؛ همه و همه قراره خدایی بشن.

زبونمون روزه ی دروغ و غیبت ‌و تهمت و نیش و کنایه و کلمات نادرست داشته باشه؛ چشم هامون روزه ی نگاه ناپاک و گناه آلود داشته باشه؛ دست هامون روزه ی بدست آوردن پول حروم و ناپاک و...  داشته باشه.

پاهامون روزه ی رفتن به مکان های بد و ناپسند که بوی گناه میدن داشته باشه.

کاش همیشه خدایی باشن؛ همه ی اعضای بدنمون. همه ی رفتار هامون.

دوباره یه عالمه حسِ خوب تو راهه.

دوباره بوی آشِ رشته و حلیم میاد.

دوباره زولبیا و بامیه؛ قبل افطار با احساساتمون بازی میکنن نامردا!

دوباره دور همی های خونوادگی که بوی عشق و صفا میدن.

دوباره افطاری هایی که بوی تجمل ‌و پول نمیدن، قراره بوی سادگی و صمیمیت بدن.

دوباره شب زنده داری تا سحر. آخ که چه کیفی میده.

دوباره سحری خوردن ها و بستن عهد با خدامون.

دوباره قرآن و فصل بهارش. قرآنی که نباید فقط خوندش، بلکه باید بهش عمل هم کرد.

دوباره ماییم و خدامون و یه ماه عشق و بندگی.


پ.ن:کاش معنای روزه گرفتن رو فقط محدود به شکم ندونیم؛ فلسفه ی روزه، گسترده تر از نخوردن و نیاشامیدنه.

پ.ن تر: هوا خیلی گرمه؛ خیلی.

ولی می ارزه به لبخند و نگاه خدامون .

امیدوارم از این امتحان هم پیروز بیرون بیاییم.

  • محمدرضا مهدیزاده