تایتل قالب طراحی سایت سئو قالب بیان


ب) نایب دوم، ابوجعفر محمد بن عثمان سعید عمری

شیخ طوسی در کتاب الغیبة از هبةالله بن محمد از استادانش روایت کرده است که گفتند:

شیعه همواره عدالت عثمان بن سعید را قبول داشته و کار خود را پس از مرگ عثمان به پسرش ابوجعفر واگذارده است. شیعه بر عدالت و اعتماد و امانت ابوجعفر به خاطر نصی که دال بر امانت و عدالت و فرمان به مراجعه به او در زمان حیات امام عسکری (ع) است، اجماع دارد. همچنین پس از آنکه امام حسن عسکری (ع) در زمان حیات عثمان بن سعید دنیا را بدرود گفت، باز هم در عدالت ابوجعفر اختلاف پدید نیامد و کسی در امانت‌داری وی به تردید نیفتاد. همچنین توقیع‌هایی که دربارۀ مسائل مهم شیعه بود، به دست وی نوشته می‌شد و به همان خطی بود که در زمان حیات پدرش، عثمان بن سعید، نگاشته می‌شد.1

شیخ طوسی همچنین می‌افزاید:

چون ابوعمروعثمان بن سعید درگذشت، فرزندش، ابوجعفر محمدبن عثمان، به نص ابومحمد حسن عسکری (ع) به جای پدر قرار گرفت و پدرش، عثمان در فرمانی، وی را به سفارت امام قائم (عج) تعیین کرد.2

امام حسن عسکری (ع) دربارۀ او فرموده است:

گواه باشید که عثمان بن سعید عمری، وکیل من و فرزندش، محمد، وکیل فرزند من، مهدی شماست.3

نیز آن حضرت به یکی از اصحابش فرمود:

عمری و فرزندش مورد اعتمادند. پس هرچه به تو دادند از جانب من داده‌اند و آنچه به تو گفته‌اند، از جانب من گفته‌اند. پس سخنان آن دو را بشنو و از آنان اطاعت کن که آن دو مورد اعتماد و امانت دارند.4

از محمد بن عثمان روایت شده است که گفت:

به خدا سوگند، صاحب الامر (ع) هر سال در موسم حج حاضر می‌شود و مردم را می‌بیند و می‌شناسد. مردم نیز او را می‌بینند ولی نمی‌شناسند.5

همچنین در روایت آمده است که از وی پرسیدند: آیا صاحب الامر را دیده‌ای؟ گفت:

آری، آخرین باری که او را دیدم در کنار خانه خدا بود و می‌فرمود: «خداوندا! وعده‌ات را برایم محقق کن».6

وی در آخر جمادی الاولی سال 304 یا 305 ه.ق درگذشت. او حدود پنجاه سال سفارت امام زمان (ع) را عهده دار بود.7 وی را در کنار مادرش، در خیابان باب الکوفه در بغداد به خاک سپردند.8

  1. کتاب الغیبة، صص 220 و 221.
  2. همان، ص 218.
  3. همان، ص 216.
  4. همان، ص 219.
  5. همان، ص 221.
  6. همان، صص 221 و 222.
  7. این روایتی است که شیخ طوسی در کتاب الغیبة از ابونصر هبة‌الله بن محمد بن احمد کاتب نقل کرده است. پوشیده نیست که این مدت از زمان ولادت امام زمان (ع)؛ یعنی سال 255 ه.ق تا هنگام وفات محمد بن عثمان در سال 305 ه.ق بوده است. علاوه بر این، باید یادآور شد که محمد بن عثمان از هنگام ولادت امام زمان (ع)، عهده دار سفارت آن حضرت نبوده، بلکه وی پس از مرگ پدرش، عثمان، این مسئولیت را بر عهده گرفته است. باید از این پنجاه سال که شیخ طوسی ذکر کرده، پنج سال نخست زندگی امام قائم (ع) تا وفات امام عسکری (ع) و نیز مدت سفارت پدرش، عثمان را تا هنگام مرگش کم کرد. مدت باقی مانده. همان مدتی است که محمد بن عثمان سفارت آن حضرت را به عهده داشته است.
  8. کتاب الغیبة، ص 223.

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی